Fakty mówią za siebie: wszystkie szlaki prowadzą do Chatki.

Jedne są dłuższe, inne krótsze, jedne prowadzą drogami szerokimi i wygodnymi, inne wiodą przez chaszcze. Aby ułatwić niezdecydowanym dotarcie do chatki wyznakowano trzy szlaki chatkowe w kolorach niebieskim, czerwonym i żółtym, oznaczone w terenie symbolem domku odpowiedniego koloru na białym tle – jak na zdjęciu po lewej. Dodatkowo obok chatki biegnie szlak turystyczny PTTK w kolorze zielonym. Poniżej znajdują się opisy tych szlaków.

Szlak chatkowy NIEBIESKI
Ze stacji PKP Lachowice Centrum (dojazd z Żywca i Suchej Beskidzkiej)

Najszybszy szlak dojściowy do Chatki. Przejście zajmuje około ¾ godziny.

Idziemy peronem (jakże szumnie nazwanej stacji…) w stronę zachodnią (czyli w stronę Żywca), a potem wzdłuż torów (uwaga na pociągi!!!). Po 50 m schodzimy w lewo na ścieżkę idącą wzdłuż torów (bezpieczniej!) i po dalszych 200 m dochodzimy do przejazdu kolejowego. Skręcamy w lewo w asfaltową drogę i idziemy nią pomiędzy domami aż do końca asfaltu. Tuż za ostatnim płotem, zgodnie ze strzałką skręcamy w dół i przekroczywszy drewnianym mostkiem Kapałowy Potok skręcamy w lewo, w drogę idącą po jego drugiej stronie, na granicy pól. Po kilkuset metrach przechodzimy jeden z jego dopływów (uwaga przy wyższej wodzie!) i nadal posuwamy się dolinką wzdłuż strumienia. Po dłuższej chwili szlak zaczyna się podnosić trawersem w prawo przez las i wychodzi na polankę, gdzie skręca zdecydowanie w prawo w górę. Podchodzimy początkowo skrajem łąki, a potem lekko w lewo lasem, miejscami stromo. Za niewielkim prześwitem ścieżka nieco się wypłaszcza, skręca łagodnym łukiem w prawo, potem w lewo i znów zaczyna stromiej podchodzić, początkowo lasem, potem polanką. U jej szczytu znów łagodniejsze podejście, z prawej dochodzą słupy linii energetycznej. Po 100 m skręcamy w prawo (na wprost, w linii przecinki, którą podąża prąd do chatki, w nocy widać światło przysiółka Adamy), wychodząc na widokową polanę z panoramami w stronę opadających z lewej stoków Cichej i widniejących w oddali Czeretników (Pasemka Pewelsko-Ślemieńskiego) – w nocy pięknie błyszczą światła Huciska położonego pod szczytem Gachowizny. Idziemy płasko grzbietem wzdłuż brzegu polany i po przejściu stumetrowego odcinka lasu (po drodze dochodzi z prawej turystyczny szlak zielony) wychodzimy na polanę Adamy. Pośrodku niej, przed nami, nieco z lewej trzy zabudowania – środkowe to właśnie chatka.

Szlak chatkowy CZERWONY
Z ostatniego przystanku PKS w Koszarawie (dojazd z Żywca i Jeleśni)

Przejście zajmuje około 1 godziny.

Z pętli przy ostatnim przystanku (Koszarawa Cicha – Jałowiec) ruszamy asfaltową drogą przez mostek na Koszarawie w stronę wschodnią, idąc do góry między domami osiedla Jałowiec. Przed samą przełęczą Cichą skręcamy w prawo i drogą polną obok ostatniego gospodarstwa omijamy pola na przełęczy (uwaga! – gospodarze nie lubią turystów depczących uprawy!), po stu metrach skręcając w lewo i jeszcze raz w lewo już na samym grzbiecie, po wejściu w las. Spotykamy tam niebieski szlak turystyczny (w prawo wiedzie na szczyt Jałowca). Idziemy teraz razem z nim na północ ścieżką omijającą szczyt Małej Cichej (zwanej też Kobylą Głową), ponad głębokimi jarami Stryszawki. Schodzimy łukiem do obniżenia grzbietu, gdzie po lewej otwiera się zarastająca polanka (ślad po osuwiskach, bagniste miejsce, gdzie kiedyś być może było nawet małe jeziorko…). Tu w prawo schodzi droga w dolinę Stryszawki, a my skręcamy w lewo brzegiem polanki, przekraczając niewielkie strumyczki. Teraz ścieżka łagodnie wznosi się na przełączkę pomiędzy Małą Cichą a Opuśniokiem. UWAGA! Idziemy na rozgałęzieniach zawsze wybierając lewą ścieżkę – w jedną z dróżek w prawo odchodzi turystyczny szlak niebieski! Z przełączki schodzimy stromo do skrzyżowania dróg stokowych i skręcamy ostro w prawo w płasko idącą drogę. Idziemy tym płajem prosto dość długo i dopiero, gdy zaczyna się wznosić, skręcamy w ścieżkę idącą lekko w dół, która po 200 m wyprowadzi nas na skraj polany Adamy. Tu skrzyżowanie szlaków chatkowych z turystycznym zielonym i parędziesiąt metrów do chatki.

Szlak chatkowy ŻÓŁTY
Z ostatniego przystanku PKS w Stryszawie Roztokach (dojazd z Suchej Beskidzkiej)

Przejście zajmuje około 1 godziny.

Z pętli przy ostatnim przystanku idziemy drogą w górę doliny w stronę zachodnią i po 300 m skręcamy w prawo w dróżkę wspinającą się między domami na stoki Opuśnioka. Po chwili dróżka trafia między drzewa, wiodąc wzdłuż małego strumyka (w mokrej porze roku zdecydowanie większego…) i przy granicy lasu skręca w prawo na stok, stromo podchodząc wzdłuż łąk. Gdy wejdziemy już w las, wybieramy drogę w prawo, początkowo płaską, ale potem stromiejącą coraz bardziej, która wyżej łączy się z inną, podchodzącą bezpośrednio z dołu. Sto metrów dalej, gdy stoki łagodnieją nieco skręcamy łukiem w prawo i wychodzimy na płaj, na skrzyżowanie niebieskiego i zielonego szlaku turystycznego. One biegną razem dalej płajem w prawo, a my wchodzimy na ścieżkę, którą szlak zielony podchodzi polaną na grzbiet Solnisk. U szczytu polany ładne widoki na Jałowiec i pasmo Polic z tyłu po lewej. Wraz ze szlakiem zielonym na grzbiecie skręcamy w lewo i początkowo płasko, potem coraz bardziej stromo schodzimy leśną drogą w kierunku polany Adamy. Wychodzimy w jej górnej części trafiając na wspaniałe widoki na Czeretniki, grupę Żurawnicy i Beskid Mały. W dole poniżej nas zabudowania. Schodzimy do nich lewym brzegiem polany, skręcając za płotem przy skrzyżowaniu szlaków w prawo do chatki.

PTTK ZIELONY
Ze stacji PKP Hucisko (dojazd z Żywca i Suchej Beskidzkiej)

Przejście zabiera około 2¼ godziny. Szlak Cisowy!

Szlak rozpoczyna się przed stacją PKP w Hucisku. Prowadzi początkowo asfaltową drogą w kierunku północno-zachodnim wzdłuż linii kolejowej do Suchej Beskidzkiej. Sto metrów dalej po lewej stronie ruiny pieca hutniczego. Przy nich szlak skręca w prawo i przechodzi wiaduktem w najwyższym miejscu linii kolejowej Żywiec – Sucha Beskidzka. Wraz z drogą podchodzi pod łagodne stoki wzgórza Trzy Kopce i w lewo w dół doprowadza do przystanku PKS w Lachowicach – Kralach, znajdującego się na przełęczy pomiędzy Trzema Kopcami a Zagrodzkim Groniem.

Z przełęczy kieruje się na południe w stronę doliny Lachówki, ale po kilkunastu metrach skręca w lewo przy kaplicy wchodząc między ładne drewniane domy i opłotkami przechodzi na ścieżkę doprowadzającą do najpiękniejszego gospodarstwa składającego się z drewnianego domu o pięknej architekturze z przybudówką częściowo kamienną oraz dwóch oryginalnych piwniczek z kamienia z drewnianymi lamusami na pięterku. Szlak przechodzi obok nich i wiedzie dalej drogą (w ogrodach cisy), która dołącza do wąskiej asfaltowej szosy wyprowadzającej łukiem na południowe stoki Zagrodzkiego Gronia z pięknymi widokami na Cichą i stoki Lachowego Gronia. Przy pierwszym domu sklepik czynny na żądanie. W miejscu gdzie droga osiąga swój najwyższy punkt po prawej jej stronie rośnie 12-metrowy, trzeci co do grubości cis Karpat Polskich, o średnicy w pierśnicy 280 cm (o dwa centymetry mniej tylko od Cisa Raciborskiego w Harbutowicach!). Jest to tzw. Cis Gracjasza (od nazwiska gospodarza, na którego terenie rósł – gospodarz zmarł kilka lat temu).

Szlak schodzi niżej drogą i w najniższym jej miejscu skręca w prawo ścieżką w dół, w las i schodzi stromo wzdłuż jaru potoku do doliny Lachówki. Przecina ją mostkiem, wyprowadzając na szosę przy przystanku PKS Lachowice Karczówka. Stąd idziemy w boczną drogę na południe, wchodząc w obręb kolejnego przysiółka Lachowic – Wojtaszki. Przy pierwszym gospodarstwie po lewej rośnie piękny okaz przeorzecha jesionolistnego Pterocaria fraxinifolia – azjatyckiego drzewa z Kaukazu i gór Iranu. Przy gospodarstwach rośnie też kilka cisów. Po dojściu do ostatniego domu szlak mija go i dochodzi do lasu, a w nim skręca w lewo i leśną drogą trawersuje północne stoki Cichej. Mija kilka skrzyżowań leśnych i wyprowadza na polany kolejnego przysiółka Lachowic – Mizioły. Tu piękne panoramy na Solniska i grupę Żurawnicy. Przy rozrzuconych domostwach kilka ładnych okazów cisów. Jeden z nich, żeński, ma dwa pnie zrośnięte ze sobą na wysokości jednego metra – w tym miejscu cis ma 225 cm obwodu. Nieco dalej, przy ostatniej zagrodzie, poniżej zabudowań stoi piękny okaz drzewiastego cisa o kulistej koronie, również żeński, o obwodzie 190 cm.

Przez stary sad szlak schodzi wśród łąk w dolinę Wątrobowego Potoku. W potoku odsłonięcia skał i ładnie wypreparowane fliszowe profile geologiczne. Po przejściu na drugą stronę i przecięciu drogi stokowej szlak wchodzi stromo w górę i ścieżką doprowadza na skraj polany na grzbiecie schodzącym z Opuśnioka (z górnej części polany ładne widoki na zachód na Pasemko Pewelskie). Wzdłuż niej dochodzi do niego i skręca w prawo. Po przejściu przez wąski pas lasu wychodzi na polanę Adamy. Pośrodku niej, nieco z lewej trzy zabudowania – środkowe to właśnie chatka.

Opisy szlaków sporządził Radek Truś

0 Komentarzy